عبدالوحید فیاضی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با بیان اینکه حذف کنکور سابقهای پانزده ساله دارد، اظهار کرد: در مجلس نهم که سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات بودم، قانونی تصویب شد که عنوان آن «قانون سنجش و پذیرش» بود؛ این قانون به معنای حذف کنکور نبود، بلکه حذف تأثیر صددرصدی کنکور را مدنظر داشت.
وی افزود: هدف این بود که کنکور بهعنوان عاملی تعیینکننده و مطلق در تمام وجوه زندگی دانشآموزان و خانوادهها ایفای نقش نکند.
عضو کمیسیون آموزش مجلس گفت: یکی از دلایل این رویکرد آن بود که سوابق تحصیلی دانشآموزان نیز در فرایند پذیرش موثر باشد؛ به این معنا که دانشآموزی که در طول دوران تحصیل خود در مدرسه تلاش کرده و دیپلم دریافت کرده است، در صورت عملکرد مطلوب، سوابق تحصیلیاش در پذیرش دانشگاهی او تأثیرگذار باشد.
فیاضی ادامه داد: هدف این نبود که دانشآموزان تحصیل در مدرسه را رها کنند و فقط در سال پایانی به کلاسهای کنکور و مهارتهای تستزنی روی آورند و از این طریق به رتبههای برتر و دانشگاههای ممتاز دست پیدا کنند، چرا که چنین روشی، شیوه صحیح پذیرش و سنجش محسوب نمیشود.
وی خاطرنشان کرد: بر همین اساس، در قانون مصوب مجلس نهم تأثیر مثبت بعضی دروس در بعضی پایهها پیشبینی شده بود، با این حال در مرحله اجرا، وزارت آموزش و پرورش و سازمان سنجش بهدرستی عمل نکردند و این امر موجب بروز مشکلات بعدی شد.
عضو کمیسیون آموزش مجلس گفت: پس از آن شورای عالی انقلاب فرهنگی وارد موضوع شد و با تصویب «تأثیر قطعی معدل»، زمینه نارضایتیهای گستردهای را از سوی دانشآموزان فراهم کرد؛ همچنان نیز دیدگاههای موافق و مخالف در این زمینه وجود دارد و وضعیت بدون تغییر اساسی ادامه پیدا کرده است.
فیاضی تصریح کرد: در قانون نخست که در مجلس نهم تصویب شد، چنین مسائل و حواشیای وجود نداشت؛ مشکلات بعدی ناشی از اجرای نادرست قانون و ورود شورای عالی انقلاب فرهنگی به موضوع بود؛ هدف قانونگذار این بود که دانشآموزان در دوره دبیرستان توجه بیشتری به کلاس درس و معلم داشته باشند و فرایند تعلیم و تربیت تقویت شود، همچنین پیشبینی شده بود که ارزشیابی دانشآموزان در یک مرکز سنجش قوی و توانمند انجام گیرد تا بتواند آزمونهای استاندارد و صحیح را در تمام مقاطع و امتحانات آموزش و پرورش برگزار کند.
وی عنوان کرد: آموزش و پرورش طی دوازده سال نتوانست مرکز سنجش کیفیت مناسبی برای ارزیابی تحصیلی ایجاد کند تا ایده قانونگذار بهدرستی محقق شود و اجرای مطلوب صورت گیرد؛ این موضوع پیچیده و درهمتنیده است و تفکیک اجزای آن از یکدیگر چندان معنادار نیست، بلکه باید آن را بهصورت مجموعهای واحد تعریف و ارزیابی کنیم تا مشخص شود آیا کنکور با شکل فعلی آن مناسب است یا خیر.
عضو کمیسیون آموزش مجلس گفت: تعبیر «حذف کنکور» را صحیح نمیدانم، زیرا در برخی رشتهمحلها، بهویژه رشتهها و دانشگاههای برتر همچون پزشکی در دانشگاه تهران، رقابت وجود دارد و در این موارد کنکور بهعنوان ابزار سنجش کیفیت و ایجاد رقابت ضروری است.
فیاضی خاطرنشان کرد: در مقابل در بسیاری از دانشگاهها و رشتهها صندلیهای خالی فراوانی وجود دارد و حتی برای جذب دانشجو تلاش میشود؛ در چنین شرایطی این پرسش مطرح است که آیا واقعاً برای همه رشتهها و دانشگاهها به کنکور نیاز داریم یا خیر، بنابراین پاسخ مشخص است.
