به گزارش خبرگزاری ایمنا، تیم ملی امید ایران سالهای گذشته با وجود داشتن بازیکنان مستعد و دارای ظرفیت در رقابتهای مختلف بینالمللی با چالشی جدی در کسب نتیجه روبهرو بوده است. بررسی روند عملکرد این تیم نشان میدهد که اصلیترین مانع در مسیر موفقیت امیدهای ایران کمبود استعداد نیست و این موضوع ریشه در بیثباتی در مدیریت فنی و نداشتن استمرار در برنامهریزی دارد. وضعیت فعلی نیمکت تیم ملی امید، گویای یک چرخه باطل است که در آن تصمیمهای مدیریتی بر پایه نتایج لحظهای و مدیریت بحران گرفته میشوند و بر اساس یک نقشه راه مشخص برای رسیدن به قهرمانی در آسیا و المپیک نیست.
بحران اصلی تیم ملی امید از جایی آغاز میشود که انتخاب سرمربیان بیش از آنکه بر پایه رزومه، تخصص و شناخت از فوتبال مدرن باشد، تحت تأثیر رویکردهای موقت و گاهی غیرفنی است. این نوسان در انتخاب مربی موجب شده است که تیم ملی امید در هر دوره خود را بهنوعی در وضعیت شروع از نقطه صفر ببیند. بر اساس نظر کارشناسان تنها راه عبور از این وضعیت اعتماد به مربیانی است که از نظر رزومه و تجربه توانایی هدایت این نسل را داشته باشند. در هر صورت تیم ملی امید ایران چهار ماه دیگر باید در بازیهای آسیایی ناگویا حضور پیدا کند و در حال حاضر وضعیت نیمکت این تیم نامشخص است، البته برخی رسانههای ورزشی ادعا کردهاند حسین عبدی که پیش از این هدایت تیم جوانان ایران را برعهده داشت و موفق به کسب نتایج مطلوبی هم نشد یکی از گزینههای فدراسیون است، اما تا این لحظه خبری رسمی در اینباره منتشر نشده است و باید دید سرنوشت امیدهای ایران در این دوره رقابتهای آسیایی چه خواهد شد.
دلیل وضعیت بحرانی تیم امید؟ انتخابهای نادرست
عباس سیمکانی، کارشناس فوتبال پایه کشورمان درباره وضعیت تیم امید در آستانه بازیهای آسیایی در گفتوگو با خبرنکار ایمنا اظهار کرد: نزدیک به چند دهه است که تیم ملی امید ایران در آسیا به قهرمانی نرسیده است؛ واقعیت این است که تیم امید شرایط مطلوبی ندارد، از نظر من دلیل این وضعیت نهچندان خوب، انتخابهای نادرست است. وقتی برای تیم امید به سراغ مربیانی میرویم که هیچ رزومه، تیم و تخصصی ندارند نتیجهای به غیر از چند سال ناکامی نخواهیم دید. بر این باور هستم یک سرمربی باتجربه و دارای کارنانه قوی باید هدایت تیم امید را بر عهده بگیرد و فرقی ندارد که این گزینه ایرانی یا خارجی باشد، البته میتوانیم چند مربی خوب ایرانی را کنار سرمربی خارجی قرار دهیم تا چند سال کسب تجربه کنند و سپس از آنها در تیم امید و جوانان استفاده کنیم.
وی افزود: اینکه در هر مقطع به صورت موقت یک سرمربی را برای تیم ملی امید انتخاب کنیم و پس از اینکه در یک بازی نتیجه نگرفت وی را برکنار کنیم و دوباره تیم کشورمان برای مدتی بدون سرمربی باقی بماند، چرخهای باطل است که هیچ نتیجهای برای فوتبال پایه ایران در پی نخواهد داشت. حتی اگر همکاری با یک سرمربی باکیفیت نیازمند سرمایهگذاری بالایی باشد، باید چنین اتفاقی رخ دهد، چراکه این سرمایهگذاری به آینده تیم ملی بزرگسالان نیز کمک خواهد کرد.
عبدی در رده جوانان نتایج خوبی کسب نکرده است
کارشناس فوتبال پایه کشورمان تصریح کرد: نباید از روی لابی یا هر چیز دیگری فردی را برای هدایت تیم امید انتخاب کنیم تا فقط رفع تکلیف کرده باشیم؛ هدف ما باید نتیجهگیری تیم امید در بازیهای آسیایی و المپیک باشد نه اینکه در رقابتی حاضر شویم و پس از حذف شدن برای چهار سال بعد برنامهریزی کنیم.
وی با اشاره به انتخاب احتمالی حسین عبدی برای هدایت تیم امید ادامه داد: تیم امید تا این لحظه سرمربی قوی نداشته است و از نظر من وقت آن رسیده است که به گزینه خارجی باکیفیت اعتماد شود یا افرادی همچون یحیی گلمحمدی و پیروز قربانی هدایت تیم امید را بر عهده بگیرند؛ این افراد رزومه خوبی دارند و به دلیل اینکه در لیگ برتر فعال بودهاند بهخوبی میتوانند تجربههای خود را به بازیکنان انتقال دهند. حسین عبدی جزو گزینههای هدایت تیم امید است، اما در رده جوانان نتایج خوبی کسب نکرده است و در ردههای پایه چندان موفق نبوده است.
حرفهایگری باید از ردههای پایه آغاز شود
سیمکانی با اشاره به نقش باشگاهها در وضعیت تیم امید خاطرنشان کرد: بیشتر باشگاههای لیگبرتری نتیجهگرا هستند؛ نتیجه نگرفتن موجب میشود مدیران باشگاهها یا سرمربیان جایگاه خود را از دست دهند، از همینرو فرصت کمی در اختیار بازیکنان جوان قرار میگیرد. از نظر من باشگاهها باید بیش از پیش به مهرههای جوان فرصت بازی دهند، حتی اگر تیمی دو فصل هم نتیجه نگیرد، ضرر نکرده است، چراکه این اتفاق در واقع سرمایهگذاری برای تیم امید و بزرگسالان خواهد بود. بازیکنان جوان هرچه بیشتر بتوانند در لیگ برتر پا به توپ شوند، در عرصه ملی موفقتر خواهند بود.
وی اضافه کرد: بهدلیل شرایط جنگی تمرینات تیمهای پایه چندان منظم نیست، اما اعتقاد دارم باید از تیم امید به صورت تمام و کمال حمایت شود. اگر حرفهایگری را از ردههای پایه آغاز کنیم، از رنگولعابهای ظاهری خارج شویم و روی تیمهای پایه سرمایهگذاری کنیم، فوتبال ایران رشد چشمگیری خواهد داشت.
کارشناس فوتبال پایه کشورمان بیان کرد: برای انتخاب سرمربی تیم ملی نباید به رنگها توجه کرد و باید عملکرد را مدنظر قرار داد، ضمن اینکه اعتقاد دارم باید به مربیان پایه نیز توجه شود؛ موقعی که شرایط جنگی بر کشور حاکم نبود در بازیهای بین المللی نتیجه نمیگرفتیم و در حال حاضر هم به دلیل این شرایط ویژه انتظار بالایی از تیم امید وجود ندارد، اما باید نگاه حرفهای و انتخابهای بهتری داشته باشیم تا از نام و نشان خود در آسیا و المپیک دفاع کنیم.
به گزارش ایمنا، بهطور کلی آنچه تیم ملی امید برای بازگشت به جایگاه اصلی خود در آسیا نیاز دارد، حرفهایگری در مقابل رفع تکلیف است. در واقع برای تغییر شرایط امیدهای ایران باید از نگاه کوتاهمدت و نتیجهگرا در سطح باشگاهی و حتی ملی عبور کرد. بدون تردید آینده فوتبال ملی ایران در گرو این است که آیا میتوانیم بهجای تمرکز بر مسائل غیرفنی روی تخصص، ثبات سرمربی و پرورش سیستماتیک بازیکنان جوان سرمایهگذاری کنیم یا خیر.
