به گزارش خبرنگار مهر، حوالی ظهر بود که میدان فردوسی تهران مورد حمله جنایتکارانه آمریکایی_صهیونیستی قرار گرفت. این منطقه دوبار مورد اصابت حمله قرار گرفت.
در آن میانه دود و انفجار مناطق بود که صحنهای پر از شجاعت و ایستادگی توجه دوربینهای تلفن همراه را به خود جلب کرد.
فردی که با موتور بر روی زمین افتاده بود و دائم به او گوشزد میکردند که ممکن است آسیب جدی دیده باشی. اما او فقط یک بخش از بدن خود را نشان میداد و به تذکرها توجهی نمیکرد.
تلفن همراهش که زنگ خورد گویا درد را که امانش را بریده بود از یاد برد و ریههای پر از خاک شدهاش را صاف کرد و محکم و بدون هیچ لرزشی گفت: چاکر مادر…
مادر است دیگر نگران فرزندش اما او میگوید: من هیچیم نشده فقط مردم…، این است غیرت ایرانی که خودت زخم بر بدن داشته باشی اما نگران هموطنت باشی.
او که حالا برای ایران ایستاده است و هیچ آواری نمیتواند کمرش را خم کند در آخر بازهم به دعا و توسل مادر پناه میبرد و از او میخواهد یک صلوات بفرستد و نگران نباشد.
ایران زیبا ما چنین فرزندانی را پرورش داده است که در نهایت شدیدترین آسیب هم باز میایستد و درد را لحظهای فراموش میکند تا به دشمن ثابت کند با این اتفاقات نمیتوانی ایران و ایرانی را از پای دربیاوری.
